Worldwatcher

Verkiezingen zijn de achillespees voor de vijanden van het westen. Israel heeft Iran niet aangevallen voor de verkiezingen aldaar. Strategisch zou dit een flater geweest zijn en het volk achter zijn president geschaard hebben. Verrassing toen Benjamin Netanyahou plots een Palestijnse staat zou aanvaarden. Een onmogelijke gedachte voor deze Joodse Ian Paisley als daar niet de verkiezingen waren in Iran en het klassieke welles nietes spel wordt opgevoerd tussen een kandidaat van het westen (weliswaar een lakei geweest van Khomeiny, maar ook dat is een constante in het spel) en een zittende autochtoon, die wint en van vals spelen wordt beschuldigd. Georgië, Tibet, Noord-Korea blijven moeilijk te slopen vestingen en het valt te betwijfelen dat morgen Obama naar Teheran trekt ("ich bin ein ...") en Palestijnen weer welkom zijn op de grond van hun voorouders. Ondertussen blijkt het westen meer en meer een reus op lemen voeten te worden. GM in de lappenmand, Californie bankroet, Britisch Airways in nauwe schoentjes. Wie zei alweer dat de crisis stilaan voorbij is ? Het "beste" moet nog komen. Want uiteindelijk worden de nationale staten meegezogen in het moeras. Communicerende vaten noemt men dat.

De Italianen hebben weer "hun" Silvio Berlusconi aan de macht gebracht. Kibbelend links heeft niet overtuigd, dan maar weer de mediamagnaat aan de macht. De kiezer wil verandering, maar in onze democratie moet je kiezen uit het aanbod dat de partijen bieden...Het kan ook zijn dat de Italianen dol zijn op criminele personages. Want zijn handelsmerk is toch gesjoemel en corruptie. Italie zit trouwens opgezadeld met een "Belgisch" probleem. Het rijke (ultrarechtse) Noorden wil niet weten van het verarmde Zuiden met Rome. Democratie is lang niet meer (was het ooit zo) een garantie op goed bestuur om de woorden van Leterme te gebruiken. De huidige politieke lichting mist visie en daadkracht om de problemen aan te pakken. De bevolking is hetzelfde bedje ziek : Brood en Spelen, meer hoeft niet. Wij verdienen de politici die wij kiezen, meer nog, zij zijn een afdruk van de maatschappij.

Heeft de democratie nog een toekomst ? Dit ideologisch fenomeen dat door de westerse (de ex-koloniale landen) landen als een gouden kalf wordt aanbeden en gepromoot over de hele aardkluit (de zgn "vrije verkiezingen") lijkt in ons eigenste landje fel onder druk te komen. Want feitelijk hebben de verkizeingen van juni jongstleden nog geen werkbare regering opgeleverd en het lijkt - na de oproep tot talentelling van Elio Di Rupo - binnen 75 dagen geen sinecure om tot een vergelijk te komen.Maar andere landen toonden onlangs dat de democratie nog grilliger vormen kan aannemen. Pakistan en de moord op Benazir Boutto. Hier weinig protest (integendeel, hulp van Gordon Brown en Sherlock Holmes) van de peetvaders van de democratie. Kenya en de rellen die meer dan 600 doden opleverden . Een conflict tussen diverse bevolkingsgroepen lijkt een van de factoren te zijn. Democratie is vaak de dictatuur van de meerderheid (maak veel kindjes dus, het loont op lange termijn; zie de Kosovaren uit de gelijknamige Servische provincie): etnische, religieuze, sociologische, linguistische thema's kunnen een dermate grote tweespalt zijn dat de koppen tellen voldoende is. Rusland of Georgie: hier blijft het welles-nietes spelletje van zgn eerlijk verlopen verkiezingen duren naargelang de kandidaten een pro-europese koers of niet varen.De vraag is wat de kiezer voorstelt : vaak niet geïnteresseerd als het hem niet persoonlijk aanbelangt en dus een gewillig slachtoffer van populisten en leugenaars.De andere vraag is de integriteit en persoonlijkheid van de kandidaat : de Fransen zullen het geweten hebben met hun vrekkige, machtsgeile vrouwenzot met duidelijke gedragsproblemen (sic dixit zijn ex). Duidelijk zijn zij allen verwaand en ijdel, leugenachtig en onbetrouwbaar. Het zijn de kwaliteiten die de democratische kandidaat moet hebben om het spelletje te winnen. Want meer dan een spel is de democratie niet en zoals met alle spelletjes kun je de spelregels veranderen zoals het de winnaar uitkomt...

Geerts Wilders is dus uitgekozen tot politicus van het jaar. Verwonderlijk is dit niet als Harry Potter de plak zwaait in Nederland. Verdonk heeft het dus niet gehaald. De erfgenamen en geestesgenoten van Pim Fortuyn blijven het goed doen in Nederland, voor vele Vlamingen ons toekomstig vaderland. De Decker en Coveliers, De Wever en anderen lijken van hetzelfde populistische niveau. De partij van Wilders ijvert voor het legaliseren van het boek De Ondergang van Nederland De Partij voor de Vrijheid wil dat er een einde komt aan het de-facto-verbod van het boek De Ondergang van Nederland. De PVV pleit er vandaag in de Tweede Kamer voor dat het boek wordt verspreid op alle middelbare scholen van Nederland. Waarom niet. Daarin wordt is geschreven door ene "Mohammed Rasoel" met als ondertitel ‘Land der Naieve Dwazen’, dat de slappe houding tegenover de islamisering van Nederland, waarbij Nederlanders steeds meer van hun vrijheid moeten inleveren moet stoppen. Kortom, het boek zou ook in Vlaanderen kunnen. Het is duidelijk dat de democratie - België bewijst dit - niet meer functioneert. De democraten zijn alleen begaan met hun eigen carrière. Decadentie is een beter woord. Merkwaardig dat de generatie van '68 haar dynamiek heeft omgezet in zelfgenoegzaamheid en arrogantie. Wij sturen onze politici naar Kosovo, Rusland ... om het democratisch gehalte van hun verkiezingen te controleren, maar slagen er zelf niet meer in om geloofwaardig over te komen. Ik zag een verkleumde waarnemer Luc Van den Brande in Moskou kritiek leveren op de Russische verkiezingen, terwijl in zijn land zijn geestesgenoten zich belachelijk maken, elke dag opnieuw. Wanneer je al je energie steekt in het bekladden van de tegenstander in plaats van het goede voorbeeld te geven betekent dit alleen dat je zelf geen project, geen visie, geen verantwoordelijksgevoel hebt. En het volk, dat heeft boter op het hoofd.

Ruim 7,7 miljoen landgenoten maken in zowat 6.100 stembureaus uit wie de volgende vier jaar één van de 150 kamerleden of 40 rechtstreeks verkozen senatoren wordt.Ik heb geen verschil opgemerkt met de verkiezing van Miss Belgie of ander entertainment op TéVé. Trouwens, het democratisch (?) spelletje is gedegradeerd tot "wie wordt premier van dit land". Dit is de verdienste geweest van de wilde weldoener Verhofstadt : hij heeft iedereen wat gegund, wat overigens atypisch is voor een zgn. liberaal. Leterme belooft dus eindelijk "goed bestuur" en andere nonsens. Vandelanotte lijkt dan weer zich onwennig te voelen als showbeest tegen wil en dank. Van Hecke lijkt meer problemen te hebben met interne machtsspelletjes dan met de kiezer. Vera Dua is een lilliputter. Neen, de tijd van de grote staatmannen is al lang vervlogen tijd. Karaktermensen zoals Justine Henin heeft dit land nodig, mensen die bezieling uitstralen. Soms zou je een klootzak nog verkiezen boven een hufter die beweert op te komen voor de mensen. Maar bespaar ons toch maar een Jean-Marie Dedecker. Democratie : het begin van het einde ?